Opa en Oma


Opa en Oma

Ik heb ze nog, een opa en oma. En het zijn best verstandige mensen. Ik heb wel eens geschreven dat ze zijn blijven slapen en dat er door mijn oma aan mijn moeder werd gevraagd ‘waarom dat nou zo nodig was’. En mijn moeder wist daar geen antwoord op. En ze voelde zich hoogst ongemakkelijk.

Misschien voelde ze het wel als een soort falen, omdat ik indertijd echt bedplasser was. En de opmerking van mijn oma als een soort van standje, verwijt zag. Ik heb dat ver daarna nog wel eens aan mijn moeder gevraagd en inderdaad de opmerking van mijn oma werd door mijn moeder als een verwijt opgevat.

Tja en sommige dingen vallen oma’s gewoon op. Omdat het niet zomaar luiers waren maar luiers die op de één of andere manier extra dik werden gemaakt. Mijn oma heeft ook wel dingen gezien, die ze misschien beter niet had kunnen zien, luierpakjes en babykleding bedoel ik dan. Niet dat ik het aanhad maar wel dat er wat kleding in mijn kamer zwierf.

En met bedekte termen heeft ze dat wel eens gevraagd aan me ‘waarvoor dat nou allemaal was’. Ze had een beetje idee dat ik voor mijn bedplassen gestraft zou worden. Door dan extra dikke luiers te moeten dragen of zo. Of misschien luiers met een luierpakje erbij aan.

Zulke gesprekken vind ik gewoon moeilijk. Ik maak me dan al héél gauw het verwijt dat ik onvoorzichtig ben. En maak nog wel eens de fout om de verkeerde dingen te zeggen.

We leven nu in een tijd dat informatie vergaren betrekkelijk makkelijk is. Maar in de tijd dat mijn opa en oma jonger waren lag dat even anders. Seks werd niet over gesproken. Laat staan over gevoelens die totaal afwijken van het ‘gangbare’ huisje, boompje, beestje gevoel. En trouwens, niet altijd wil ik er over praten en helemaal niet om me constant te moeten verdedigen of iets vertellen wat je nou zo een beetje wel 100.000 keer heb verteld. Wat vindt je nou zo prettig aan die luiers bv.

Ik kon mijn oma gelukkig duidelijk maken dat ik niet straf, extra straf kreeg om dikke luiers en babyachtige kleding te moeten dragen maar dat het uit eigen vrije wil was. Ik had gerekend op een ehhhhhhhhhh ‘ouderwets’ standpunt. Bij voorbaat al dat mijn oma het zou af keuren.

Dat deed ze dus niet. Ze vroeg niet naar de bekende weg. Ze gaf me wel de raad om voorzichtig te doen en beter mijn spullen moest opruimen. En dat ik Yvonne er niet moest buiten laten. Ze bedoelde ermee dat ik het aan Yvonne moest vertellen.

Ik kon niet anders zeggen dat Yvonne van dit afwist, dat ze het moeilijk vindt, dat ze het niet begrijpt maar wel kan (gelukkig) accepteren.

En ze zei dat ze het dan wel ‘anders’ vond maar dat ze dat idee wel meer had met deze moderne tijd. Als ik er niemand anders ongewild er mee confrontreer, tja wie was zij dan om daar een oordeel over uit te spreken.

Dus dat viel me echt alles mee. Lang terug zijn Yvonne en ik een weekendje bij mijn opa en oma geweest. Later heb ik van Yvonne gehoord dat ze het onderwerp ter sprake bij haar heeft gebracht met de mededeling dat ‘iedere’ man zo zijn eigenaardige trekjes had.

Vond het nog al een ommezwaai van mijn oma, die naar ik begrepen van mijn moeder vroeger beslist niet makkelijk was en dit van haar eigen kinderen niet geaccepteerd zou kunnen hebben. Mijn opa zal het wel weten maar ik heb hem er nooit over gehoord of gemerkt dat hij toespelingen heeft gemaakt op mijn fetish.

Peter


Terug