Mijn moeder


Mijn moeder vergelijk ik wel eens plagend met het ‘derde’ wereldwonder. En ik bedoel het beslist niet gemeen plagend. Wel dat ze een voelspriet heeft om situaties die enigszins kunnen botsen met verschillende opvattingen en zo aanvoelt. En dan het vermogen aan de dag kan leggen om daar op een hele onopvallende maar beslist nadrukkelijke manier een rol in te spelen en die opvattingen, standpunten net niet te laten botsen. Ik heb daar meerdere staaltjes van gezien en ook bewust meegemaakt. Ik bedoel daarmee dat ze me herhaaldelijk heeft geholpen om een beetje door de storm te laveren. En niet alleen mij hoor.

Ik heb haar wel eens horen zeggen dat een moeder onvoorwaardelijk van haar kinderen houdt. En met mijn moeder ben ik daar ook helemaal van overtuigd.

Ze heeft iets dat ze het op de één of andere manier zo kan brengen dat een situatie, of gebeurtenis gerelativeerd wordt. Dat het ontdaan wordt van alle franje, opsmuk en dan is het probleem wel eens héél erg naakt. En eigenlijk helemaal niet de moeite meer is om je daar druk om te maken.

Zo ook met mijn fetish, natuurlijk hebben mijn ouders niet de vlag uitgehangen dat ik met deze bekentenis op de proppen kwam. Mijn moeder (vooral die!!!), heeft me het hemd van het lijf gevraagd op rustige momenten en wilde gewoon meer weten over het ‘hoe en waarom’.

En dat is niet gebeurt op een vervelende manier, hoewel we er ons beiden niet echt gemakkelijk onder voelden. Meestal komen (en kwamen) zulke gesprekken niet gepland. Het begint ergens over,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,, en dat uiteindelijk naar dit onderwerp toe. En dan is het niet een sfeertje wat knellend is of zo. En ik heb in de loop der tijd goed na kunnen denken over wat ik voel. En hoe ik dat moet verwoorden zonder dat het echt smerig word, of dat er zo een draai aan gegeven wordt dat het meer belachelijk gaat worden.

En ik heb kunnen ondervinden dat ik door mijn ouders serieus wordt genomen met deze gevoelens. Wat me dan wel verbaasd, op een prettige manier trouwens is, dat mijn moeder me heeft willen helpen door het willen maken van babykleding en zo. Ik denk, (weet het wel erg zeker trouwens), dat ze daarbij wel eens heeft moeten slikken, maar goed, ze heeft het toch maar gedaan.

En daar ben ik mijn moeder helemaal wel dankbaar voor, ze weet af en toe van de situaties te scheppen dat ik inderdaad ongestoord met babykleding aan kan rondwandelen!

Tegen mijn vader zeggen, of aan mijn vader vragen of hij toevallig ‘dit of dat’ niet vergeten is te doen. (wat dan wel vergeten is door hem) Gebeurt echt niet wekelijks hoor, maar zo af en toe net op het moment dat ik het nodig heb! Dan weet mijn moeder dat haarfijn aan te voelen lijkt wel.

 

Peter ©2002


Terug