Design


 Ik heb ff lang moeten zoeken naar de manier waarop ik dit wilde verwoorden. En de titel heeft me wat hoofdbrekens bezorgd. De tekst ben ik nu na veel schaven tevreden over!

Al weken was er bij ons thuis een discussie gaande over de aanschaf van een meubelstuk. Moest het nu voldoen aan design eisen of moest het praktische prevaleren. En dat was een discussie die héél wat heeft losgemaakt bij ons. Volgens mijn vader moest het in het design in de inrichting opgaan terwijl mijn moeder meer de praktische kant belichtte en ik mijn kans schoon zag om mijn ouders er toch van proberen te overtuigen. Dat design ook erg praktisch kan zijn bijvoorbeeld.

Maar ik moest vooral héél discreet te werk gaan. Ik wilde beslist niet mijn vader voor het hoofd stoten, maar als ik mijn vader zijn zin zou geven. Dan zou mijn relatie met mijn moeder ernstig op de tocht komen te staan! Een vreselijk moeilijk dilemma dus.

En vooral omdat ik best wel was overtuigd van de noodzaak van het bewuste had ik toch wel héél wat noten op mijn zang, overredingskracht nodig om mijn zin door te drijven zonder dat het teveel in de gaten zou lopen dat de eigenlijke keuze door mij was gemaakt en niet door één van mijn ouders. Terwijl ik die juist het idee moest geven dat mijn inbreng niets, helemaal niets te doen zou hebben met de uiteindelijke aanschaf. Want kwaliteit kost nu eenmaal een paar euro's en dan wil je er ook wat voor hebben natuurlijk. Het moet en praktisch zijn en nog mooi ook. Een haast onmogelijke opgave.

Vooral omdat de winkels met deze designstukken niet echt dik gezaaid zijn en omdat we alle drie toch wel een héél verschillende smaak qua design aan de dag leggen en helemaal een eigen invalshoek hebben over het praktische gedeelte.

We waren het wel eens over de noodzaak, ongeveer eens over de plaats waar het moest komen. En ook waren we het er over eens dat het vooral verplaatsbaar moest zijn. Dat werd dus een zoektocht. De winkels waren we betrekkelijk snel mee klaar. De keuze was beperkt maar één sprong er in mijn overtuiging echt uit. En in design en in het praktische gedeelte. Ik vond het eigenlijk wel dat het multi functionele karakter van doorslaggevende aard moest zijn. En tegelijk kon ik dat niet meteen hardop uitspreken omdat ik dan meteen zeker wist dat ik mijn eigen glazen in zou gooien. Als ik daar teveel op zou hameren, of teveel zou laten merken dat juist dat designstuk mijn voorkeur zou hebben wist ik meteen wel zeker dat er van een aanschaf geen sprake meer was. Moeilijk dus omdat ik nu beide ouders op één lijn moest zien te krijgen.

En de prijs werd een beetje grote hindernis. Dus ik moest wijzen op de kwaliteit en karakter van het design stuk en tegelijk op de praktische kant wijzen. Wijzen en opmerken dat de gebruikte houtsoorten prima in de inrichting van zowel de woonkamer en keuken zou opgaan. En tegelijk wijzen op het gemaksonderhoud. En vooral dat het niet hinderlijk ongebruikt in het oog zou springen.

Er werd over nagedacht, weer de voors en tegens naast elkaar gezet en het leek erop dat ondanks mijn inbreng toch totaal voor een andere design stijl zou worden gekozen. En dat was nou net niet de stijl die mij aanstond. Er werd nogmaals teruggegaan naar de zaak en er werden folders meegenomen van verschillende modellen opgevraagd en meegenomen, wat voor het verkopend personeel ook aanleiding was om te wijzen op de argumenten die notabene ik had ingebracht. Het design, het praktische, het gebruiksgemak en de enigszins multifunctionaliteit van het object. Er werd weer over nagedacht en de uiteindelijke beslissing kwam van mijn schoonzusje. Als je een goede degelijke kinderstoel wilt voor Rick (mijn neefje van bijna twee) moet je gewoon een ‘storchenmuller' nemen. En laat dat nou precies mijn keuze wezen??

En de grap?? Als mijn neefje de kinderstoel niet gebruikt heb ik er gemak van! Pas er met gemak nog in alleen moet het zitje uit de stoel verwijderd worden om de stoel iets breder te maken!

Peter!

(en tis echt waar trouwens!)