Een fijne vakantie


Ik werd wakker van mijn moeder, een beetje te vrolijk kwam ze mijn kamer op en schudde me wakker. Ze schoof de gordijnen open en vroeg me; "of ik lekker had geslapen en goed was uitgerust". Ik wreef de slaap uit mijn ogen en rekte me lekker uit.

De dekens werden weggeslagen en er werd gevraagd of ik nog een grote jongen was. Ik moest opstaan en werd uit mijn sleeper geholpen. Mijn luierpakje ging uit. Het plastic broekje werd naar beneden getrokken en moest eruit stappen. Mijn luier werd losgemaakt en met een pets voor mijn billen werd naar de badkamer gestuurd waar het bad al klaar stond voor me.

Ik had er echt zin, in de vakantie bedoel ik dan. Heerlijk, ik heb er naar uitgekeken maar het begin liep toch een beetje anders dan ik me had voorgesteld.

Ik werd gemaand om een beetje op te schieten. En terwijl mijn moeder mijn bed uithing over de reling van de overloop was ik bezig om me af te drogen. Mijn tanden poetsen en toen weer terug naar mijn slaapkamer om mezelf aan te kleden en dan op weg naar de vakantiebestemming!

Ik schrok een beetje van mijn moeder toen ik nietsvermoedend en opgewekt mijn slaapkamer binnenstapte. "Ga maar weer op je bed liggen lieverd", ik zag dat er alweer een dikke luier op me lag te wachten. De schrik sloeg me nu een beetje om mijn hart.

Ik protesteerde nog een beetje zachtjes, maar mijn moeder smoorde het in de kiem! "Je weet wat we hebben afgesproken", terwijl ze bezig was om me te verzorgen. "Ik weet dat je er een beetje hekel aanhebt, maar het is een perfecte oplossing, hoeven we niet te stoppen onderweg en als je nog even wilt slapen hoef je niet bang te wezen voor dat ‘stoute’ plasje". Einde discussie. Ik kreeg weer een luier aan en formaatje nachtluier. Ik maakte me een beetje zorgen hoe dat allemaal wel niet op moest vallen. Ik voelde duidelijk de dikte van de luier tussen mijn benen. En eerlijk is eerlijk beslist geen onaangenaam gevoel.

Maar ja, dat opvallen dat maakte een beetje ongerust. Het zou gewoon duidelijk opvallen en als je dan nog een klein kind bent, nou ja, dan maakt het weinig uit, maar een jongen van 13 en dan een dikke luier aan dat zou reacties oproepen. Ik vond het soms al vervelend om ‘s nachts die luier te dragen en nu overdag dat maakte mijn zin in vakantie al een stukkie minder. We zouden dit jaar naar Italië gaan met de auto. Dus wel eens stuk rijden. Mijn oma en opa waren daar al en wij zouden daar ook naar toe gaan samen met een aantal ooms en tantes, neefjes en nichtjes, dus al met al best een leuk vooruitzicht. Maar dan daar aankomen en een luier aanhebben was voor mij een beetje mindere gedachte.

Mijn luier zat inmiddels strak aan ik kreeg een bedrukt plastic broekje aan, een luierpakje en een korte broek die speciaal voor deze gelegenheid was gemaakt door mijn oma,. een soort tuinbroek maar met korte pijpen en een drukkertjes sluiting. Dit was makkelijker voor een evt. snelle verschoning onderweg. Naar beneden om nog wat te ontbijten en onder het lopen natuurlijk goed voelen hoe die dikke luier tussen mijn benen zat en om mijn billen en niets anders dan een wilde sensatie voelen.

Mijn vader goedemorgen zeggen en een knuffeltje oplopen en een zachte tik voor mijn luierkont een lekker gevoel en een heel leuk geluid. Ik merkte toen pas dat het nog vrij donker buiten was dus maakte ik me wat minder zorgen over die dikke luier die onder mijn broek zat en duidelijk opvallend aanwezig was. Mijn vader maakte ook nog een keer de opmerking dat ik een flinke jongen was en dat ik me geen zorgen moest maken. Het was een praktische oplossing en beslist niet bedoeld als straf of zo. Zuchtend knikte ik en wist dat mijn vader het meende. Hij hielde me er niet mee voor de gek of zo. "Dan kun je lekker rustig slapen en als je dan moet plassen hoef je niet bang te wezen dat je op een natte achterbank zit mijn jongen", zei mijn vader en streek me door mijn haar en over mijn rug. Een waanzinnig heerlijk gevoel en gek genoeg vond ik het zelf eigenlijk ook niet zo erg. Die dikke luier gaf me een onwijs fijn gevoel. Lekker strak aan gespeld en dik. Lekker zacht om mijn billen en vooral lekker dik en een verschrikkelijk aangenaam gevoel tussen mijn benen.

Mijn moeder was ook ondertussen aangeschoven aan de ontbijttafel en heerlijk rustig genoten van een lekker en uitgebreid ontbijt. Na het eten gingen we eigenlijk direct op weg. Mijn moeder had met de buren afgesproken dat ze een oogje op het huis zouden houden en de ontbijtspullen zouden opruimen.

In de auto overviel me een gevoel van slaperigheid en dat ik wakker werd merkte ik dat we al bijna bij de Duitse grens waren dus dat was al een flink stuk opgeschoten. Als we over de grens waren zouden we even een pauze inlassen. Konden we even benen strekken en zo en misschien nog wat eten en drinken. Ik voelde zo eens aan de voorkant van mijn broek en merkte dat ik zelfs nog helemaal droog was.

Mijn moeder merkte op wat ik aan het doen was en vroeg belangstellend hoe het met mijn luier was. "Ik ben nog helemaal droog" meldde ik niet zonder enige trots. "Je wordt al een echte grote jongen", ze zei het niet met een spottende stem of zo, ze leek wel blij te wezen. Maar kort hierop voelde ik toch een aandrang opkomen om te plassen. En benauwd gaf ik ook de melding door dat ik nodig een grote plas moest.

"Gebruik je luier maar jongen, daarvoor heb je die aan" ik probeerde zo lang mogelijk mijn plasje binnen te houden wat natuurlijk een onmogelijke opgave bleek en uiteindelijk heb ik mijn plasje gedaan in mijn luier. Het gevoel wat dat gaf, die warme urine die door de luier werd opgenomen, het aangename gevoel wat dat gaf en de opluchting dat ik van de aandrang afwas. Ik vond het niet eens echt erg om met een natte luier in de auto te zitten. Zonder problemen de grenspost over en na nog en uurtje doorrijden stopten we op een parkeerplaats. Hier zouden we even benen strekken en ik mocht uit de auto. Ondertussen was het al flink licht geworden maar toch nog wel vrij rustig was het op de weg. Dus ik maakte dankbaar gebruik van de gelegenheid om even te lopen en een balletje te trappen met mijn vader. Ik was hier zo in verdiept dat ik niet merkte dat er meer auto’s het parkeerterrein op kwamen rijden ook op weg naar een vakantiebestemming. Mijn vader trapte de bal met een snoeihard hard schot ver weg en ik moest er achteraan en liep zo in een groepje andere kinderen.

Het bleef niet lang verborgen dat ik een luier om had en er werden opmerkingen gemaakt in de trant ‘of ik niet een beetje te groot was voor een dikke luier’. En natuurlijk of ik nog een ‘grote jongen’ was, ik dacht eerst laat maar gaan want die zie ik later toch nooit meer terug en het maakt mij weinig uit. Waren jongens iets jonger dan ik maar in de verte kwam het zusje aan het lopen van de jongens leek wel en ik moest langs haar heen om weer richting onze auto te komen. Natuurlijk merkte ze mijn luier op en ik haar. Wat een meid zeg, mooi figuur en een beetje spottende lach wat haar nog aantrekkelijker maakte. Ze hield me aan en stelde zich voor, "ik heet Petra", en ze verwachtte een antwoord van me, ik wist niet goed waar ik ff kijken moest. Ik voelde me ongemakkelijk vooral omdat haar blik op mijn dikke broek was gericht. "Staat je goed die dikke luier", merkte ze terloops op. "Ben je nog wel een grote jongen"? Ik wist niet waar ik kijken moest van schaamte en het ergste, ik voelde een kleur opkomen niet gewoon meer en kreeg last van een opkomende erectie. "Ga maar gauw naar je mama om een droge luier vragen", riep ze me na terwijl ik het op een lopen zette. Ik struikelde bijna. Zo een haast had ik om haar te ontlopen.

Dat ik me een beetje veiliger voelde en weer in de buurt van mijn ouders kwam riep me moeder me. En ze voelde aan de voorkant van mijn broek. "Ik zal je meteen verschonen, dan gaan we verder" mijn moeder maakte de drukkertjessluiting los van mijn broekje en maakte mijn luierpakje los. Ik werd op een deken neergelegd en net als bij een kleine jongen werd ik verzorgd. Mijn plastic broekje ging uit de luierspelden werden losgemaakt, de luier werd opengemaakt en ik voelde een frisse winde over mijn achterste gaan. Ik werd bij mijn enkels gepakt en net als een baby omhooggetild. Mijn billen werden schoongemaakt met een babyoliedoekje. Ik werd opnieuw gezalfd en getalkt en er werd weer een dikke schone luier onder mijn billen geschoven. Mijn benen een beetje gespreid en de luier werd weer tussen mijn benen doorgetrokken en stevig strak aangespeld. Ik moest gaan staan en werd in een schoon plastic broekje stappen. Ik moest me omdraaien, mijn moeder controleerde of de luier goed onder het plastic broekje zat. En toen stond ik in deze beschamende toestand weer oog in oog met het meisje wat zich eerder aan me voorstelde als Petra.

Onverstoorbaar klikte mijn moeder mijn luierpakje weer dicht en daarna mijn tuinbroek. "Zo jij kan er weer even tegen", zei mijn moeder tegen me en gaf me een tik tegen mijn dikke luierkont.

"Jongetjes zijn zo op zijn leukst" begon Petra tegen mijn moeder. "vaak zijn ze zo ehhhh, onvolwassen, en dan is die luier juist héél leuk". "Het wordt nog eens extra benadrukt". En ze keek mijn moeder en verwachtte een antwoord. Mijn moeder knikte instemmend. Ik voelde me knap ongemakkelijk onder deze wel héél erg speciale belangstelling.

Gelukkig voor mij maande mijn vader een beetje tot haast maken en als een haas schoot ik de auto in. Hier voelde ik me knap veiliger. Mijn moeder pakte mijn spullen bij elkaar en we waren weer gereed om een stuk te gaan rijden. Ik vermaakte me een beetje om uit het raam te kijken en een beetje te genieten van het landschap. Ik genoot eigenlijk meer van het gevoel wat de luier me gaf en stond op het punt van klaar komen. Plots vroeg mijn moeder "wat ik aan het doen was", mijn gewiebel was niet helemaal onopgemerkt gebleven, (tegen verwachting trouwens, ik deed héél erg voorzichtig). Een beetje geschrokken gaf ik een antwoord van "niets", maar ondertussen stond ik op het punt van klaarkomen.

Ik kreeg mijn ‘gameboy’ van mijn moeder met de opmerking dat ik beter met de computer kon spelen dan met mezelf, dat moest ik maar doen als niemand er hinder van had. Ik voelde dat ik een kleur kreeg. ‘Je lijkt het wel niet erg te vinden je luier?’ vroeg mijn moeder. "Nee ik vind het eigenlijk wel een lekker gevoel, maar ik maak me wel een beetje ongerust wat oma zal zeggen als ze merkt dat ik een luier aanheb overdag", gaf ik verder als antwoord.

Even was het stil en toen stelde me moeder me gerust door te zeggen en me te herinneren, "wie heeft dit broekje gemaakt voor je wat je aanhebt". Het antwoord wist ik wel, dat was mijn oma. "En trouwens het was je oma’s idee om je deze trip een luier aan te doen, het zou schelen in tijd en dat klopt wel, we zijn nu een heel stuk opgeschoten".

Allerlei gedachten flitsten nu door mijn kop. Oma die op het idee kwam van die luier?? Mooie bedoening bedacht ik bij mezelf, straks loop ik de hele vakantie met een dikke luier om en ‘s nachts en overdag. Het idee vond ik niet eens echt erg!

De ‘gameboy’ kon me ook al niet echt boeien en ik begon me een beetje te vervelen. "Ga anders nog even slapen lieverd", opperde mijn moeder. ik vond dat eigenlijk een beter plan, ik zou dan tenslotte heerlijk uitgerust aan de vakantie kunnen beginnen. Ik werd wakker en merkte dat we al in Oostenrijk waren en mijn luier was ondertussen lang niet droog meer. "Heb je lekker geslapen jongen", vroeg mijn moeder die ondertussen had opgemerkt dat ik wakker was geworden.

"Heb je nog een droge luier"? Ik voelde aan de voorkant van mijn broek en merkte op dat mijn luier dus nat was. "Ik zal je direct verschonen", zei mijn moeder.

We reden nog even door en toen een parkeerterrein op. Lekker even benen strekken. En die natte luier vond ik eigenlijk helemaal niet vervelend zitten. Lekker strak aangespeld en lekker dik tussen mijn benen. Bij iedere stap zeg maar werd ik eraan herinnerd dat ik een dikke luier aanhad. Er waren meer auto’s en natuurlijk meer mensen maar ik zag er niet direct een auto met Nederlands kentekenplaat. Ik dacht een beetje bij me eigen, ‘kijken jullie allemaal maar lekker, geniet ervan zou ik zeggen, want het maakt mij helemaal maar dan ook helemaal niets uit hoe en wat jullie denken’. Natuurlijk werd er gekeken naar me en er werd gewezen naar me en hier en daar een beetje besmuikt gelachen en sommigen waren naar mij aan het wijzen drukke gebaren maken en nog heftiger met elkaar aan het praten. Jammer genoeg verstond ik er geen pest van maar ik voelde wel aan dat het over mij ging. En het wond me gewoon op.

Zonder enige schaamte was ik met mijn vader weer een balletje trappen en natuurlijk onder het lopen was héél erg duidelijk dat er een luier onder mijn broek zat. Waarom? (onder de pijpen van mijn korte tuinbroek voelde ik duidelijk met mijn hand dat er een rand, niet randje, maar een rand luier onder vandaan kwam) we werden geroepen en mijn moeder had een soort van ontbijttafel gedekt. Iet dat ik veel honger had maar dorst wel. Toch een broodje naar binnen gewerkt en wat drinken en ik zat eens om me heen te kijken. Grappig dacht ik bij mezelf als ik iemand aankijk kijkt ie verschrikt naar de andere kant. Ik vond het eigenlijk wel een leuk spelletje. Niet alleen een broodje maar ik kreeg ook wat drinken en daar was ik werkelijk aan toe. Ik voelde me uitgedroogd. Alleen kreeg ik mijn drinken en een babyflesje. Een flesje met een speen. Het maakte me nu echt niets meer uit. Er was een vrije tafel naast ons en ik merkte niet eens in eerste instantie op dat er mensen bij kwamen zitten. Tot ik in het gezicht van Petra keek? Dit kon toch niet waar zijn en zo wel was het wel héél erg toevallig allemaal.

Ik keek nog eens goed en inderdaad het was Petra met haar vader en moeder en broertjes. Ze keek me vriendelijk aan, ‘dat is wel héél erg toevallig’, opende ze het gesprek. Ik zat met mijn flesje aan mijn mond en verslikte me bijna. Zo verschrikkelijk geschrokken was ik van haar. Niet dat ze lelijk was of zo, maar ik had het helemaal niet verwacht. Ze lachte me niet uit of zo maar ze keek me gewoon aan met een meer dan gewone belangstelling.

Ze keek haar moeder aan die ondertussen was komen zitten en begon tegen haar moeder, ‘moet je kijken wat dat een goeie oplossing is’ en wees op mij en vooral richting luier. Haar broertjes keken erg beteuterd. En de moeder van Petra begon een gesprek met mijn moeder. vooral over het hoe en waarom van de luier. Ik voelde me een beetje ongemakkelijk, vooral omdat het over mij ging en vooral over de kleding die ik aanhad. Er werd gevraagd of ik wat mankeerde of zo. Zo groot en dan nog dik in de luiers, drinken uit een babyflesje en de kleding zoals die tuinbroek met de drukkerties sluiting werd gevraagd waar die broek vandaan kwam. Mijn moeder maakte er helemaal geen geheim van dat de luier als een soort van ‘gemakskleding’ moest worden gezien. Gewoon een eind rijden zonder te hoeven stoppen voor mij omdat ik zou moeten plassen. Scheelde toch al héél gauw een end in tijd. En ik plaste alleen in de luier. Dus dat was alleen niet zo een bezwaar voor mijn moeder om me dan te verschonen. En dat ik luiers gewend was omdat ik nog steeds bedplasser was. En dat nog steeds bedplasser sneed diep bij me.

Ik werd geroepen door mijn moeder en ze vroeg aan me of ik nog een ‘grote jongen’ was. Ik voelde een kleur opkomen niet gewoon meer. Ik werd aangestaard door die jongens door dat meisje. En mijn moeder maakte de sluiting van mijn tuinbroek los en tot overmaat van ramp moest ik zelf mijn broekje ophouden.

"Toch wel makkelijk die sluiting in dat broekje", was de opmerking uit de hoek van het gezin wat naast ons was komen zitten. De jongens keken nog beteuterder en ik schaamde me wild. Mijn luierpakje werd opengemaakt en natuurlijk had ik alleen een natte luier aan en dat plastic broekje met babyprint.

"Een vreselijk leuk broekje hé mam"? Hoorde ik Petra zeggen tegen haar moeder. "niet alleen makkelijk maar ook praktisch" was het droge antwoord van mijn moeder. "Als deze jongen geen plastic luierbroekje zou dragen zou hij héél erg gauw aan alle kanten doorlekken", de jongens krompen ineen aan de picknicktafel ze zagen denk ik het hele idee voor zich dat ze dit ook zouden overkomen. Petra daarentegen zag het helemaal wel zitten. "Ik wil best helpen hoor om de jongens te verschonen als je ze luiers aan zou doen".

Mijn vader was er ondertussen bij komen staan met een dikke schone droge luier voor me en een deken waar ik op moest gaan liggen. Mijn broekje ging uit mijn luier werd losgemaakt zo onder de ogen van die vreemde mensen. Ik schaamde me verschrikkelijk maar het gekke was misschien wel dat ik met een erectie lag op die deken. Ik werd héél handig en met een trefzekere routine verzorgd en zonder blikken of blozen werd ik door mijn moeder verschoond. Ik moest gaan staan er werd gecontroleerd of alles van de luier onder mijn plastic luierbroekje zat. Luierpakje werd dicht geklikt en mijn tuinbroek en ik kon er volgens de moeder van Petra en mijn eigen moeder weer een tijdje tegen. De natte luier werd weggeborgen in mijn luiertas.

De moeder van Petra was wel nieuwsgierig waar de luiers, luierpakjes, broekjes vandaan kwamen. "Want", zei ze "Ik heb deze kleding nog nooit gezien in een normale kledingwinkel". Ik weet wel dat er luiers voor wat grotere kinderen bestaan maar dat er ook van die schattige plastic luierbroekjes en luierpakjes zijn dat wist ik niet.

"Het brengt me bijna op ideeën". "Ach" bemoeide mijn vader zich even met de discussie, "het gaat er niet om dat hij straf heeft, of dat we hem een baby vinden, het is meer een praktische oplossing". "Ik hoef niet zo vaak te stoppen, en dat wekt gewoon wat minder irritatie op". En hij streek me even door mijn haren en over mijn rug en zei tegen me dat ik een beste jongen was. Ik wist niet even hoe ik me moest voelen. Ergens voelde ik me belachelijk om zo met die dikke luier aan te staan en het andere juist dubbele gevoel had ik van ‘dat durf ik toch maar’.

"Kom", zei mijn vader, "het wordt weer tijd om de rit af te gaan maken, ander zijn we nog laat als we zo lopen treuzelen". Er werd afscheid genomen en ik holde naar de auto om toch weer dat veilige gevoel op te zoeken. Het was me allemaal een beetje teveel geworden, en overal waar ‘te’ voor staat is niet goed.

"Wel toevallig", merkte mijn moeder op. Ik vond het gewoon even wijs om niets te zeggen. Nog een keer herhaalde mijn moeder het en nu was ik wel een beetje verplicht om antwoord te geven. "Het viel me eigenlijk niet eens op" gaf ik als huichelachtig antwoord. "Volgens mij ben je een beetje op dat meisje", mijn vader leuk in de bocht, de hele dag hoor je hem niet en nu, net dat ik even in een diep dal zit, zal hij me er even uittrekken met een humor waar je stijl van achter overslaat.

"Dacht het niet", probeerde ik, "het is totaal mijn type niet". Mijn moeder begon zich ook nog even in gesprek te mengen met de opmerking dat ze best een schoondochter als Petra zou willen hebben. Ik voelde me even helemaal niet goed worden op dat moment. Met geen mogelijkheid kon ik er ff tegenop vooral omdat ik het in mijn hart best wel een aardig meisje vindt. Ze is beslist niet lelijk of zo en nog een knap figuur ook. Gelukkig ging het gesprek niet verder en werd er overgegaan tot het zoeken van de paspoorten en zo. Want we waren bijna bij de Italiaanse grens. En de paspoorten waren een beetje zoek, tenminste in die zin, mijn moeder had ze even ‘te’ goed weggeborgen op een veilige en geheime plaats. En die plaats was nu zelfs geheim voor mijn moeder. mijn vader een beetje mopperen mijn moeder weer andersom en ik hield me héél verstandig stil. Ik was ergens allang blij dat er niet over Petra werd doorgezaagd. Ik kan op zulke kanten geen kant op en vind dat gezeur echt reuze vervelend. Dus dit kwam voor mij best wel gelukkig uit.

De grens kwam dichter en dichterbij en net op tijd wist mijn moeder te herinneren waar de paspoorten opgeborgen lagen. Zonder problemen de oversteek gemaakt en hierna was het niet ver meer. Het hele voorval ‘Petra’ werd gelukkig niet meer opgehaald en pakte de game boy nog even om mezelf te vermaken.

En even later netjes achter in de rij aangesloten om de grens over te steken, zonder problemen verder trouwens. Papieren waren op tijd gevonden en nog steeds was ik droog. Na de grensovergang nog een uurtje doorgereden en na een lange tijd in de auto kwam eindelijk de uiteindelijke vakantiebestemming in zicht. En het gevoel wat de luier me gaf was gewoon onwijs. Lekker dik tussen mijn benen en lekker zacht om mijn billen. Ergens zou ik het jammer vinden om verder zonder luiers aan de verdere vakantie door te brengen. Ik nam me voor beslist geen haast te maken om te zeuren over ‘gewoon grote jongensondergoed’. Eindelijk het bordje van de camping en mijn vader meldde zich dat hij er was. Ik mocht ook mee en ik maakte me helemaal niet druk om het feit dat het anderen wel eens op zou vallen dat ik er wat ongewoon gekleed bijliep. Mijn idee was het tenslotte niet die luier en de bekenden die ik zou tegen komen wisten allang van mijn luiers. Mijn oma en opa in ieder geval. Heerlijk om even te lopen. En goed die luier tussen je benen te voelen. Ik maakte me helemaal niet druk om de mensen die me een beetje vreemd aankijken. Sterker nog ik bleef ze gewoon aankijken als ze in de gaten hadden dat ik een luier om had. En dan is het wel leuk om te merken dat ze juist deze reactie niet goed verwachtten en dan vlug naar een andere kant keken.

Ha, dacht ik bij mezelf, dit kan een hele leuke vakantie worden! De formaliteiten waren lekker snel achter de rug en het veld waar we gereserveerd hadden was snel gevonden. En dat we het veld opreden om de spullen uit te pakken werden we eigenlijk al welkom geheten door verschillende ooms en tantes en neefjes en nichtjes en natuurlijk mijn opa en oma. Dit zou voor mij toch een soort van vuurproef worden en enigszins zenuwachtig en ook wel een beetje beschaamde stapte ik uit de auto om de confrontatie met de rest van de familie aan te gaan.

Er werden de gebruikelijke beleefdheden uitgewisseld en stom genoeg, misschien omdat ik het wel had verwacht, ik had me er helemaal op ingesteld opmerkingen te krijgen over mijn luier werden daar juist helemaal geen opmerkingen over gemaakt.

Zelfs de jongsten hielden hun mond over mijn luier. Ik werd lekker geknuffeld door mijn oma en ze streek lekker over mijn met dikke luier verpakte achterste en gaf er ook een paar tikjes tegen, opa een hand gegeven en tegen verwachting in begon die even te stoeien met me. Hij kietelde me stevig door en al gauw smeekte ik bijna om genade.

"We zullen wat te drinken te gaan maken voor onze vermoeide reizigers" werd er gezegd en ik mocht even gaan spelen met mijn neefjes. We waren al gauw verwikkeld in een stoeipartijtje en ineens voelde één van mijn neefjes aan mijn broek en vroeg me zonder omwegen ‘waarom heb jij ook een luier aan?’ Ik wist even zo gauw niet wat ik moest zeggen of antwoorden. ‘Hij heeft ook een luier om’, zei het neefje wat me de vraag stelde.

Ik voelde me een beetje ongemakkelijk en dat woordje ‘ook’ bleef in mijn gedachten hangen. Gelukkig werd ik gered door de gong leek wel, er werd naar ons geroepen dat we drinken konden halen. En ik had dorst, een hele erge dorst! Er werd naar de reis gevraagd, of we nog problemen hadden gehad onderweg en ineens vroeg mijn oma in een rechtstreekse vraag me ‘hoe ik me had gedragen’ of ik wel lief geweest was en zo. ‘En je luier’? Vroeg ze, ‘heb je die droog gehouden’? Ik antwoordde met een beetje rood hoofd dat ik nu nog een droge luier had maar dat ik wel een plasje moest. ‘Gebruik je luier maar jongen, je bent niet alleen die met luiers aanloopt hier, bijna al je neefjes hebben beschermende onderkleding aan’, zei mijn oma tegen en keek in de rondte en vroeg zo in het algemeen aan de jongens ‘of niet soms’? Hier en daar werden mijn neefjes een beetje anders van kleur en ik wist niet wat ik hoorde! Ik bekeek een aantal neefjes en nu viel het me pas op dat ze allemaal een luier omhadden. Dat kon je makkelijk zien aan de soorten broeken die ze als bovenkleding aanhadden, duidelijk zichtbaar was de drukknoopsluiting te zien van de meeste broeken. En het waren bijna allemaal hezelfde model tuinbroeken die ik aanhad.

Ik ging naast mijn moeder zitten en kreeg als eerste een mijn drinken en wel uit mijn babyflesje. Ik kreeg weer mijn slab om en zag dat zo al mijn neefjes voorzien werden van drinken en van een slab. Nu was ik toch wel heet grootste gedeelte van mijn schaamte overwonnen en voelde me bijzonder rustig! En de aandrang van mijn plasje kwam en zonder aarzelen liet ik mijn plasje in mijn luier lopen. Een heerlijk warm gevoel! Ik moest nog even gaan spelen zei mijn moeder dan gaan je vader en ik de tent uitzetten en deze inruimen. Als je wat nodig hebt moet je het maar even komen vragen zei ze nog terwijl ze met mijn vader naar de auto liep om te samen met anderen de tent uit te pakken en op te zetten.

Ik ging nog even spelen met mijn neefjes en was ergens wel benieuwd hoe hun zo in deze situatie verzeild waren geraakt. Zonder aarzelen werd er geantwoord op mijn vragen door mijn neefjes en ik was er héél snel achter dat het een beetje afgesproken werk was allemaal. Ook hun vertelden een beetje dezelfde ervaring die ik had meegemaakt en ze hadden er ook een beetje zelfde gevoel bij. Helemaal geen hekel dus aan de luiers. Ze werden zelfs door nichtjes verschoond. Dat was even een minder vooruitzicht bedacht ik me, door mijn moeder verschoond worden vond ik dan tot daar aan toe maar nichtjes??? Ik zag dat al helemaal voor me, een paar van die vervelende giechelende grieten die je dan zouden verschonen.

Maar goed ik zat nu eenmaal in deze situatie en ik besloot het maar te gaan ondervinden en er het beste van te maken. We werden geroepen en al gauw had ik door waarvoor dat was. Één voor één werden we gecontroleerd of we nog droog en vooral groot waren. Een beetje opgewonden gevoel maakte zich van me meester. Ik schaamde me gek genoeg=g had ik een stevige erectie en natuurlijk een natte luier dus ik wist dat ik verschoond zou gaan worden. Dat stond zo duidelijk voor me vast, ik had daar geen enkele twijfel over. Ik stond zo een beetje midden in de rij en voor me en achter zenuwachtige neefjes die zich duidelijk net als ik een beetje ongemakkelijk leken te voelen. Iedere keer leek het wel dezelfde routine, eerst de vraag of je nog een grote jongen was. En bij een ontwijkend of geen antwoord werd het broekje losgemaakt en onder de pijpjes van het luierpakje gevoeld. Als je droog bleek te zijn mocht je weer gaan spelen en zo niet stond je verder in de rij voor een droge broek. En die rij kwam voor mij dichter en dichterbij.

Het zweet begon me een beetje aan alle kanten uit te breken. Ik voelde me misselijk worden en helemaal helder denken wilde ook niet meer lukken. Ik voelde me bar zielig worden en vooral héél erg klein. Daar stond ik dan in de rij om als een grote jongen je luier te laten controleren. Die nog nat was ook. Mijn neefjes waren ook superdruk


Terug