Een fijn weekend


Dit is een verslagje van een fijn weekend. Ik heb er vreselijk van genoten en gewoon eens zonder luiers en zo. Tis een weekend geweest waar ik fijn op terug kijk. Ging eigenlijk een beetje anders dan ik verwachtte en daarom was het leuk. Gewoon een weekend, erg leuk gehad en totaal niet op gerekend of zo.

Mijn pa was de krant aan het lezen en merkte op dat er in Dordrecht een evenement werd georganiseerd wat hem wel leek. En vroeg mij of het wat leek om dat weekend samen met mijn fosters (Hans en Joop) daar heen te gaan. Namelijk, er werd daar ‘de dag van de militaire muziek’ gehouden en er waren een paar top orkesten uitgenodigd. Waaronder de Marinierskapel der Koninklijke Marine en de Kapel van de Gidsen, (een Belgisch legerorkest). Programma bestond uit overdag een streetparade en later in de middag tot laat in de avond zouden korte concerten worden gegeven door de deelnemende orkesten en werd er muziek gespeeld wat totaal anders zou zijn dan ‘marsmuziek’. De telefoon gepakt en het was meteen voor elkaar. Reden voor mijn moeder om aan mijn vriendin te vragen of het haar wat leek om samen te gaan winkelen in Amsterdam. Allebei(maal) dus een leuk weekend.

Ik werd gebombardeerd tot "Bob" en helemaal niet naar ongenoegen of zo. Ik hoef nog steeds geen drank of bier of zo. We (mijn vader en ik) zouden het hele weekend bij mijn fosters blijven.

Vrijdag de reis gemaakt en dat zijn lekkere momenten. In de auto heb ik dan mijn vader voor mezelf alleen en dan heeft ie alle tijd voor me en we hebben dan goede en fijne gesprekken. Soms gewoon lekker zottigheid maar meestal zit er wel een héél serieus kantje aan. In Alkmaar bij mijn fosters lekker gegeten en een leuke avond gehad op tijd naar bed en de volgende dag op tijd gaan rijden. De buurjongen van mijn fosters wilde ook mee zodat ik dus niet ‘helemaal’ alleen zou wezen, want zowel mijn vader als mijn fosters hadden zich een hele prettige dag beloofd. Het begon al vroeg dat ze op zoek gingen naar een geschikt terras en zoals het er naar uit zag waren ze niet meteen van plan om daar weer snel vandaan te vertrekken. Ze zaten eerste rang in hun optiek dus waarom nog verder lopen als het bier met één knipbeweging van duim en wijsvinger te bestellen viel. En ik had daar nou net geen zin in, om de rest van de dag op een terras te gaan zitten dus ik was blij dat Kevin mee was. Samen zijn we gaan lopen en gewoon veel gezien. De orkesten waren op volle sterkte en geluidsniveau en in vol ceremonieel vertoon. Ik heb daar wel van genoten en de drie ‘grote mannen’ hadden het ook net zo goed naar hun zin. Gebeurt (te) weinig als ze ergens heengaan dat ze een privé chauffeur tot hun beschikking hebben.

Later op de dag zijn we wezen chinezen en hebben een restaurant uitgezocht met een lopend buffet. Dus kiezen uit lekkere gerechten en nemen wat je hebben wilde en net zo veel en net zo vaak als je wilde.

En later nog concerten van die militaire orkesten bezocht. De gespeelde muziek varieerde van klassiek tot aan heuse big band. En mazzel dat het dak goed vast zat want het galmde gewoon. En de cd collectie behoorlijk uitgebreid.

En dan komt er een einde aan het dag gedeelte. Weer op huis aan. En daar hebben mijn vader en mijn fosters nog een keer de dag doorgenomen onder het genot van een portie stevige potten bier en nog sterkere rum cola. En Kevin en ikke nog wat computeren. Beneden hoorden we nogmaals de marinierskapel door de woonkamer stampen en toeteren. De gekochte cd’s werden door de mannen getest!

Ik verheugde me al op de zondag! Want ik had daar zo mijn gedachten over. In ieder geval niet het idee dat ze fris en monter zouden zijn. En Kevin gevraagd of hij dan ook nog even langskwam.

Zondag lekker vroeg mijn bed uit en waar mijn vader en fosters gebleven waren, met het loeihard afspelen van muziek die op de zaterdag was gekocht ben ik maar verder gegaan. Dat gedeelte werd me niet echt in dank afgenomen maar ik had wel de moeite genomen om koffie voor de heren (of liever gezegd zielige vogeltjes) te zetten (en in te schenken) en een lekker vet ontbijtje (eieren met spek en lekker gebakken in veel roomboter) voor ze te maken. Ik begon druk te vertellen hoe fijn en leuk ik het had gehad en genoot van de vertwijfelde blikken van ze. Mijn vader en fosters vroegen me vriendelijk en om de beurt of ik niet beter mijn pilletje kon innemen tegen mijn (vermeende) ‘adhd’. Of kon proberen wat rustiger te zijn. Even oprotten kon naar mijn kamer en daar verder alleen even druk wezen, of ik niet de hond (der is helemaal geen hond) kon uitlaten. Niet kon gaan zwemmen in het kanaal en de oversteek kon wagen naar Engeland of zo. En wat zagen ze eruit, bleek en wallen onder hun ogen. De dag, de avond en de nacht vol drank hadden goed hun sporen nagelaten. Vreemd om ze nu eens zo mee te maken. Ziek, zwak en misselijk. Maar ik genoot er wel van.

Gegeten werd er nauwelijks en gepraat nog minder. Ik was de enige die aan het woord was maar ik had niet de indruk dat er naar me geluisterd werd. Ze waren niet in beweging te krijgen! Eindelijk stapten ze dan één voor één in de douche en daarna ging het dan wat beter met ze. Ze waren nog steeds niet echt blij. En dat is dan heerlijk om gewoon druk te blijven doen. En nog een gelukkie, Kevin kwam later die ochtend binnenstappen en begon ook nog eens vol vuur te vertellen wat een leuke dag hij had gehad.

Tegen de avond zijn we teruggegaan naar huis, mijn vader slapen naast me in de auto en dat we thuis waren vroeg mijn moeder of we het leuk hadden gehad. Ik heb het heerlijk gehad maar pa lijkt wel een beetje zwakjes vandaag. En begon smerig te lachen, ik zag nog zo voor me hoe hij bij mijn fosters de trap af kwam strompelen. Mijn vader beaamde mijn versie, we hebben een fijn weekend gehad met zijn allen!

Peter.


Terug