Hersftvakantie


(dit verslagje is in drie delen gepost op de 'bdsm-lijst-voor-jongeren')

Herfstvakantie

Hallo Allemaal,

Deze week, de hele week ben ik aan het logeren. Het zal wel een beetje  wennen zijn volgende week om weer een normaal onderbroekje te gaan dragen. Maar goed het kan niet altijd feest zijn.

Héél véél anders dan voorgaande verslagjes zal deze niet zijn. Ik heb gewoon een heerlijke week en geniet er met volle teugen van. Heerlijk is het om je helemaal uit te leven in een rol waar je je afhankelijk opstelt. deze week mag ik helemaal niks zelf doen! Niet mezelf aan uitkleden. Of onder toeziend oog van mijn fosters of één van mijn fosters. Zal wel raar in de oren van mensen klinken maar ik geniet er vreselijk van om mezelf klein te gedragen!

Ik heb nieuwe diaper-sets gekregen. En dat zijn 4 setjes ondergoed bestaande uit een T shirtje en een bijpassend broekje. En het broekje heeft een luierbroek model. Dus hoog en een breed kruis zodat alles van mijn luier eronder verborgen zit. En het leuke de setjes hebben leuke print. Winnie de Pooh en Silvester (die raar sprekende kat van de tekenfilm). Deze setjes zijn besteld bij een firma die niet anders dan 'babykleding' levert maar dan in volwassen maten. En voor wie denkt dat lijkt me ook wel leuk, of dat bestaat niet hier is het adres http://www.cre8tivestyle4u.com/sys-tmpl/door/

Wat heb ik deze week tot nu toe gedaan, allereerst verschrikkelijk genoten! Ik vind het nog altijd superfijn om me te storten en met volle overgave in het spelletje peuter spelen.

En als dit dan gebeurt in een 'peuter' vriendelijke omgeving, wat heb je je dan nog meer te wensen. Het merendeel van de week heb ik gewoon al spelend in huis doorgebracht. In de woonkamer is er een hoekje voor me ingericht waar ik naar hartelust kan 'pelen'. Aan een eigen tafeltje kleuren in een kleurboek, met knexx spelen, met vingerverf kliederen. Nou net zoals een kleuter. Ook zijn we ven de week naar een museum geweest. En ik ben meegeweest in peuter outfit en voor de verandering zijn we nu niet eens per heilige koe gegaan maar met de trein.

Daar gaat dit verslagje over!

Ik was al een tijdje wakker en lag een beetje te draaien in bed en ik had een nieuwe diaper set aan met natuurlijk een dikke nachtluier en plastic luierbroek. Ik kon niet meer slapen en staptje uit bed en liep de slaapkamer van mijn foster binnen. Ik schudde aan de arm van Hans en die keek me aan. En met een dreigende stem vroeg die 'Wat kom jij doen?' ik antwoordde dat
ik genoeg 'geslaapt' had en verging van de honger en dorst. Joop riep me en ik moest nog maar even bij hem komen slapen want dan zou die me vertellen wat we gingen doen vandaag. Ik was reuze benieuwd. En tegen Hans werd er gezegd door hem dat ie wat te drinken moest maken voor me. Ik ging op Hans zijn plekje liggen en draaide me rug naar Joop en ik nestelde me heerlijk tegen hem aan. Joop zijn buik tegen mijn rug en met gekromde benen heerlijk tegen elkaar op. Net of je heerlijk in een warm nestje ligt. Joop knuffelde me eens stevig en streek over mijn buik en benen. 'Zit je pakje lekker jochie'? werd er gevraagd. En echt onwijs zoals ik me voel in dat pakje het
past perfect en het broekje zit heerlijk! Het rekt een beetje mee zodat verschrikkelijk zichtbaar is dat ik een luier draag en dan als toetje die
kinderachtige print dat maakt het helemaal af. Ik murmelde een beetje van ja en hield Joop zijn armen vast. En dat gevoel van rust en veiligheid,uren kan ik het zo volhouden. Ik hoorde Hans de trak opkomen en die gaf me een flesje warme melk met honing. Nou beter dan zo kon de ochtend niet beginnen. Ik kreeg mijn slab om, stel dat mijn pakje vies word en werd op mijn rug gedraaid. En zo heb ik wijdbeens vanwege de dikte van de luier op mijn rug in bed tussen hun in mijn flesje leeggedronken.

'We gaan zo uit bed, dan ga je meteen in bad' zei Hans tegen me terwijl ik zijn hand over de voorkant van mijn luier voelde. Wilde gevoelens overvielen me. 'Grote jongen' zei Hans 'vandaag alleen maar een natte broek'. en begon een beetje te stoeien met me. Dat is echt onwijs fijn, je voelt de luier tussen je benen. lekker in het warme bed. En ik liet alles over me heen komen. Ik werd stevig doorgekieteld en geknuffeld. Joop was er toen als eerste uit en liep meteen de badkamer om zich zelf te wassen. Dat hij klaar was en aangekleed moest ik naar mijn kamer en op de commode werd ik uitgekleed en in mijn nakie in de badkuip gezet.

Dit is nog altijd onwijs, heerlijk als een kleine jongen gewassen worden en helemaal zonder haast. lekker drooggewreven en daarna tanden poetsen. Tenminste ik moest mijn mond open doen en voorzichtig maar wel zorgvuldig werden mijn tanden gepoetst. Zo stond ik in de armen van mijn verzorger naar de spiegel naar dat tafereel te kijken. En al heel gauw een erectie van hier naar Tokyo. Er werd verder niet opgelet en ik moest zelf mijn mondje spelen. Natuurlijk water uit een plastic bekertje want stel dat ik het glas zou stuk bijten of zo.

Ik werd opgetild en op de commode neergelegd. En daar een heerlijke verzorging een schone luier om en ik mocht zelf kiezen wat ik als ondergoed aanwilde. Ik koos natuurlijk niet voor een luierpakje maar een diaper set. En onder veel geknuffel werd ik aangekleed. Heerlijk om te voelen hoe je broekje wordt opgetrokken en gecontroleerd of de luier goed zit en zo. Het werd wel 10 keer gevraagd en ook gevoeld.

Ik kreeg verder een jogging broek aan. En het viel wel een beetje op die luier! Vooral de achterkant en tussen je benen een bobbel. Ik moest naar beneden en daar werd ik opgevangen door Joop die me in mijn kindertsoel zette. Het riempje tussen mijn benen ging vast en ikkreeg een broodje. Al helemaal voorgesneden in hapklare brokken.

Flesje drinken erbij,slab om dat ik me niet vies kon maken. En ik had mijn eerste broodje op en Hans schoof ook aan tafel. Veegde mijn mondje schoon en vroeg me of ik zin had om naar Naturalis te gaan in Leiden. 'Zo aangekleed??' piepte ik? "Ja, moet je horen als je niet in je broek zou plassen had je geen luier nodig maar nu, ik weet geen andere oplossing" zei Hans. "Of weet jij misschien wat?" en Hans keek me aan, 'nee ik wist niks'. "Lijkt je dat leuk?" eerlijk gezegd leek het me een loeispannende gedachte. 'Maar ik wil met de 'twein'. antwoordde ik. Ik zou op mijn wenken bediend worden!


"We gaan eerst maar afeten" en ik propte nog drie broodjes weg, ik had echt trek. Na het ontbijt werd mijn mond schoongeveegd, ik moest mijn handjes wassen en mocht gaan spelen terwijl mijn foster-parents wat in het huishouden deden. Joop was een eebtje aan het opruimen, (niet dat het veel hielp trouwens want het speelgoed wat hij wegborg had ik ineens verschrikkelijk nodig om mee te spelen) en Hans had een beetje waswerk.

Ik heb gekleurd, gepuzzeld en gevingerverft om toch vooral 'troep' te maken. En ik kon Joop niet uit zijn humeur krijgen! iedere keer als ik dacht, nou heb ik hem!, nu zal die toch wel eindelijk een beetje boos worden kreeg ik alleen een knuffeltje, of een kusje, een vriendelijk tikje tegen mijn luierkontje of alleen een beetje vermanend, 'Jochie toch, hou nou eens op!' Ik besloot om gewoon door te gaan en ineens werd ik opgepakt door Joop deze nam me op de bank op schoot. En sprak een beetje vermanend, 'ik krijg genoeg van je gezeur hoor, dan dit, dan dat, nu even normaal alsjeblieft'. Ik weet zijn zwakke plek zette mijn liefste gezicht op en gaf hem een kus op zijn neus. 'Ik wil alleen maar 'pelen''zei ik lief tegen hem en het antwoord was dat ik half werd fijn geknepen met de woorden, 'ik kan je wel opvreten'. Zo
die slag was mijn Joop had ik in mijn pocket. 'Ik zal je een leuk verhaaltje voorlezen' en mijn lievelingsboek ging open en werd zo zittend bij Joop op schoot lekker vastgehouden met mijn slab nog om voorgelezen. Op deze momenten zou er een aardbeving kunnen komen heb ik dan het idee en niets zou me dan kunnen gebeuren. Een heerlijke rust overvalt me dan. Geen moment van
schaamte voor de outfit die ik dan draag. Alleen maar een weldadige rust. Ik keek zo eens om me heen en het opruimen van Joop was niet echt gelukt. De rommel was leek wel erger geworden. Overal lag wat. Ik had de hele kamer nodig gehad leek wel. En dan zo zitten en af en toe een knuffel oplopen en een kusje ik moest er een beetje om lachen.

Ik hoorde Hans de trap afkomen en dat hij de woonkamer binnenkwam en zo eens de puinhoop in ogenschouw nam (hij kan veel hebben behalve troep, als ik speel en uitgespeeld ben moet ik echt alles wegruimen van hem) kwam er natuurlijk commentaar. Ik werd wreed van de schoot van Joop afgeplukt kreeg een paar harde tikken voor mijn kont, (niet dat ik wat voelde, daar was de luier te dik voor) en een welgemeend standje! "JE ROMMEL OPRUIMEN" ik schrijf het met hoofdletters want Hans was echt een beetje pissig. Ik deed verschrikt wat me opgedragen werd en kreeg nog een paar leuke opmerkingen na. Zoals 'kleine jongens die maar blijven broek en luierplassen, je zou der een punthoofd van krijgen'. Ik merkte het behoorlijk aan een opkomende erectie.

Er werd wat te drinken gemaakt en ondertussen was mijn rommelhoekje ook weer aan kant. Hans kwam op me af en terwijl mijn luier werd gecontroleerd kreeg ik nogmaals te horen dat ik verschrikkelijk lief was maar wel mijn bende moest opruimen. Niet alles overhoop halen. Een lief gezichtje trekken kon Hans niet vermurwen. Ik kreeg wat te drinken en moest dat maar drinken op mijn eigen stoel en aan mijn eigen tafel. Daar kon ik troep maken als ik wilde. Als ik lief zou worden mocht ik weer op schoot.

Joop doorbrak de radiostilte om me te roepen. Dat ik bij hem stond moest ik beloven om lief te blijven vandaag. En nadat ik dat had gedaan kreeg ik een kusje en ook van Hans. Die me over mijn billen streek en verder nog opmerkte wat mijn vriendjes niet moesten denken als ze zouden weten dat ik nog zo vaak stout was. (ik vond het beter om even niets te zeggen hierop en helemaal niets hierover tegen mijn 'vriendjes' te zeggen)

Er werd voor de tweede leer koffie gedronken ik kreeg nog een flesje en ik voelde een aandrang op komen om te plassen en liet het prompt gaan. Ik werd gecontroleerd en werd mee naar boven genomen voor een droge broek. Ik kreeg leek wel een nog iets dikkere luier om, de luier werd strak vastgespeld en nog een extra broekluier. Hierna een plastic broekje en mijn kleding kreeg ik weer terug aan. 'Zo jongeman, jij kunt er wel even tegen'. Ik voelde zo ongeveer dat het tijd was om te vertrekken. De voorbereidingen waren getroffen leek wel. Beneden aangekomen werd mijn luiertas ingepakt en ik moest mijn gympen halen. die werden me aangetrokken. Mijn truitje werd goed
getrokken. Ik kreeg een knuffeltje over mijn luierkontje ik piepte een beetje 'of mijn luier erg opviel?' maar er werd alleen wat vriendelijk naar me gelachen en de luier?? Niemand zou er iets van merken. Ik dacht er iets anders over gezien het gevoel tussen mijn benen.

Met de auto naar de 'twein' en daar begon dus het grote avontuur. Op naar leiden.

Ik kreeg mijn jas aan en mijn rugzak aangereikt. Mijn rugtas was deze keer omgetoverd tot luiertas. Hierin zat een schone luier, plastic broek, een schoon diaper setje en een bekertje drinken en een slab. Dus een behoorlijk gevulde tas. En ergens wond me het verschrikkelijk op. Ik wist eigenlijk niet wat ze er mee van plan waren. Ik maakte me een voorstelling hoe dat moest gaan als mijn luier onverhoops verschoond moest worden. Ik was niet zenuwachtig of zo maar wel verschrikkelijk opgewonden. Niet dat ik met een erectie liep of zo maar ik voelde me duidelijk anders.

In de auto gestapt en we gingen naar het station. De auto werd geparkeerd en ik moest mee een kaartje kopen. Onder het lopen voelde ik heel duidelijk die luier tussen mijn benen. En ik vond het een zalig gevoel. Zo buiten en dan met een dikke luier om. Mijn achterkant van mijn trainingsbroek liet echt niets aan de verbeelding over, het was opgebold en de contouren van de luier waren duidelijk zichtbaar! Het was niet echt koud en mijn jas kon ik volgens mijn fosters wel in de auto laten. Alleen mijn luiertas moest ik meenemen en zelf dragen. Een vreemd gevoel om zo te lopen met een tot omgedoopte luiertas op je rug. Bij het loket werden er drie kaartjes eerste klas gekocht Leiden. In de stationskiosk mocht ik wat 'lekkers' uitzoeken. Het vreemde is van alles dat mensen wel opmerken dat je ehhhhhhh iets anders gekleed bent maar er helemaal geen opmerkingen over maken. Ze kijken wat vreemd en je voelt je in het begin ongemakkelijk. Maar de eigenlijke grap van alles is dat, wanneer je door je 'begeleiders' in mijn geval dan mijn foster-parents consequent als kleutertje aangesproken wordt. Mensen gaan denken dat je niet helemaal bij bent. Daar maak je dan natuurlijk wel handig gebruik van. Je wordt consequent als kleine jongen aangesproken en dat maakt bij mij helemaal het gevoel los om ook 'werkelijk' even klein te zijn. Echt alle aandacht richten op een 'noepje' uitzoeken en dan niet weten wat je kiezen moet tussen al dat lekkers.

Als je dat zou doen in 'normale' omstandigheden zou er gezegd worden dat je een beetje haast moet maken. En nu wordt je geholpen door een vriendelijke mevrouw die je glimlachend helpt om nog een 'noepje' uit te zoeken. Een
aaitje over je wang krijgen van je foster die zonder blikken of blozen zegt dat je een lief jochie bent maar toch even moet opschieten. Dan tegen die mevrouw zeggen dat je 'uitgaat met de trein'. Er wordt afgerekend en bij afscheid krijg ik nog een extra 'noepje' mee en werd me een hele fijne dag gewenst. Buiten de winkel aan het handje lopen en dan lekker snoepen. Sommige mensen kijken een beetje vreemd maar mijn fosters staan gewoon met elkaar te praten en ik sta aan de hand van één van hun. Op het perron staan we te wachten en als ik opmerk en wijs 'kijk de trein!' Krijg ik een kusje
op mijn wang en er werd gewoon gezegd 'ja, je hebt gelijk daar komt de trein, waar gaan we heen?' En als ik dan antwoord geef 'naar Leiden', is het alsof ik een verschrikkelijk moeilijk probleem heb opgelost. 'Grote jongen' wordt er hardop gezegd door mijn fosters. We laten netjes iedereen in en uitstappen en ik sta een beetje te wiebelen. 'Je lijkt wel een beetje opgewonden blij mannetje?' zegt één van mijn fosters, 'ja ik ben blij, fijn met de trein!'. antwoordde ik. Een vreemde meneer antwoordde 'goh, toch leuk eens een blij gezicht te zien als  een trein twintig minuten vertraging heeft'. 'Tis een geluk dat dit alles langs hem heengaat', was het korte droge antwoord van Joop. En de mannen wisselden alleen een blik van verstandhouding. Ik wist even niet goed hoe en waar ik kijken moest. Ik wilde gaan lachen maar aan de andere kant voelde ik me niet echt op mijn gemak. Ik zou me verraden als ik normaal zou doen en dat was nou net wat ik
niet wilde. Dat we op ons plek zaten ging alles heel snel. Mijn rugzak werd me afgedaan en ik moest gaan zitten op één van de banken bij het raam.

De trein begon te rijden en het was zoals gewoon op dit tijdstip rustig in de trein en vooral in de eersteklas coupé. Ik voelde me onwijs fijn die dikke luier tussen mijn benen. Het plastic broekje wat een beetje ritselde. Ge woon onwijs zalig gewoon. De trein had een lekker vaartje en stopte niet op ieder station. Ik kreeg dorst en wilde drinken. En ik vroeg hier ook om. Eerst eens voelen of we nog een droog jongetje hebben', en er werd een mijn luier gevoeld en liep een complimentje op. De rugzak werd gepakt en mijn slab en bekertje met drinken werden gepakt. 'Nee hé?', jammerde ik een beetje 'ik kan best zonder slab drinken hoor'. Maar mijn foster was onverbiddelijk. 'je krijgt gewoon je slab om en anders géén drinken'. 'Dit is chantage', probeerde ik nog zachtjes. Er werd alleen een beetje gelachen en tegen elkaar zeiden ze, 'waar haalt dat joch die moeilijke woorden toch vandaan'. Ik verslikte me bijna. Op dat moment kwam de conductrice de coupe binnen. De kaartjes werden tevoorschijn gehaald en werden gecontroleerd. En toen er werd opgemerkt dat ik er ook was door haar, keek ze me aan en vroeg lachend, 'ben je lekker mee in de trein?' Ik keek haar blij aan en knikte alleen maar. Wat me een railrunner pakket opleverde. En tegen mijn fosterparents zei ze 'er zit een puzzeltje in'. 'Dat lijkt me wel leuk voor die jongen'.

En verder geen vervelende opmerkingen of zo, geen rare blikken. Ergens wel een vreemde ervaring. Ik voelde me zenuwachtig vooral toen ik een aansporing kreeg om die mevrouw te bedanken. 'Dank U wel', zei ik beleefd. 'Goh dat is
lief van je', zei ze. 'Dat is ook ongeveer het enigste wat hem goed afgaat', was weer zo een leuke opmerking van een van mijn fosters. Ik voelde een stevige erctie opkomen het gloeide gewoon in mijn onderbuik. Ik voelde een kleur opkomen en keek een beetje schaapachtig verder uit het raam. En toen merkte ik op aan mijn spiegelbeeld dat ik nog steeds met mijn bekertje drinken zat en mijn slab om. De conductrice liep weer daaor aan de voetstappen te horen en ik voelde dat ik aan mijn luier werd gevoeld. 'Niet een plasje in je luier hé' en toch wel zo duidelijk hoorbaar dat de conductrice het gehoord moest hebben!

En daar kwam Leiden in zicht. Er werd mijn slab afgedaan mijn mond werd afgeveegd en de slab en het bekertje verdwenen weer in mijn rugzak. Ik kreeg hem alleen niet aan. We liepen naar de uitgang van de trein en zo het station uit. Richting Museum Naturalis. Ik kan niet vertellen wat voor een gevoel me dat geeft om zo te lopen aan de hand van mijn verzorger. Buiten en met een dikke luier om. Het gevoel tussen mijn benen onder het lopen is gewoon knetterend geil! De hele film al, net wat ik eerder heb gemerkt je wordt niet eens gek aangekeken. Er wordt gewoon klakkeloos vanuit gegaan dat je niet helemaal 'bij' bent. En dat gevoel is gewoon super kicken! Na een lekker wandeling (onder het lopen heb ik een plasje laten lopen) kwamen we bij het museum Naturalis. En het is een schitterend Natuurhistorisch Museum.
Lang niet alles gezien tijdens mijn bezoekje trouwens. Er werd soms vreemd gekeken door mensen maar eerder een soort meewarig aankijken. En kinderen die een beet lacherig doen en wijzen naar mijn luier of hier iets van zeggen
worden dan zelfs tot 'kalmte' gemaand en vaak met de opmerking dat ze hier niet om moeten lachen. Maak maar een voorstelling dat ik verschrikkelijk heb genoten. Om zo zonder schroom te lopen en nog te genieten ook van bezoekje.
En van mijn luier, dat vooral trouwens en het bezoekje aan het museum. Af en toe een tikje tegen mijn billen oplopen, dat geluid van 'ploef'. Onwijs gaaf gehoor en gevoel.

En al veel te snel was het weer terug naar het station en terug naar huis. In de trein was het nu wat drukker maar weer hetzelfde. Geen rare opmerkingen, geen rare blikken. Iedereen lijkt het verschrikkelijk druk te hebben met zichzelf en diegenen die me opmerken hebben, denk ik het idee, datik gek ben of zo.

Thuisgekomen werd ik naar boven gestuurd en werd daar verschoond op de voor mij bekende manier. En later beneden heb ik de dag nog doorgenomen en verteld dat ik het echt (en dat meen ik oprecht) onwijs fijn en geil heb gehad. Ik werd op schoot getrokken en onwijs geknuffeld!

Peter

 


  Terug