Bedplassen


Ik heb hier last van (gehad). Ikzelf vond het niet zo héél erg! Integendeel ik heb het juist heerlijk gevonden om geluierd te worden!

Het gevoel wat me dat gaf héél erg lekker. Ten eerste de hele speciale aandacht die ik dan kreeg van mijn moeder! (Na mijn twaalfde moest ik zelf mijn luiers aandoen.)

Niet raar over mijn moeder gaan denken nu, ik heb daar altijd héél erg van genoten. Het was zo heel knus met zijn tweeën. Mijn moeder die me verzorgde en ik kon  alles heerlijk over me heen laten komen als een warme douche.

Toen ik helemaal jong was, ging dit gewoon open en bloot. Maar naarmate ik ouder werd moest dit wat meer verborgen gedaan worden. Ik weet nog heel goed dat ik een keertje beneden kwam en mijn oma aan mijn moeder vroeg waar dat goed voor was! Ze bedoelde mij dus waarom ik een luier aanhad. Mijn moeder werd er zelfs rood van, die was héél verlegen met de situatie. En ik ben daarna ook anders aan gaan kijken tegen mezelf.

Ik begreep het niet. Waarom moest dat dan geheim gehouden worden? Ik had toch een luier aan toch niet mijn oma? Maar ik werd ouder en ik moest dat meer en meer verborgen houden! Terwijl ik toch héél zeker wist dat ik luiers gewoon héérlijk dragen vond en vind, nog steeds.

Nu ben ik gewoon zover dat ik zonder luiers kan slapen! Maar ik draag ze gewoon nog voor het gevoel! Héérlijk is dat. En daar heb ik ook geen moeite meer mee omdat te zeggen. Hoewel ik echt niet met een bord voor mijn kop loop hoor waarop geschreven staat; ik ben peter en draag graag luiers.

Ik ben er wel voorzichtig mee tegen wie ik me uitspreek. En eigenlijk alleen mijn ouders, een héél goede vriend van me, en een paar mensen die ik ontmoet heb via Mirc (een chatkanaal met een heus Nederlands #kanaal luiers) weten dat ik het fijn vind om luiers te dragen. Mijn vriendin en mijn broer weten onderhand dat ik het fijn vind om luiers te dragen. Ze waren altijd in de veronderstelling dat ik het vreselijk zou vinden. Dat was dus beslist niet zo!

Er waren natuurlijk wel eens praktische probleempjes! Denk alleen maar eens aan een voetbalkamp! Op zich een heel eenvoudige oplossing! Meestal gaat het toch om één of twee nachtjes. Mijn ouders vertelden dit aan de begeleiding en de oplossing die er bedacht was! Een luier in de slaapzak mee, als je dan in de slaapzak ligt, de luier omdoen. Gaat op gevoel maar van te voren oefenen niks aan de hand! Volgende ochtend even ronddreutelen en dan natte luier uit. Je gaan wassen en ondertussen je natte luier weggooien. Hier heb je de hulp voor nodig van de leiding! Die moeten even ruimte maken voor je om je luier uit te kunnen doen! Snap je? Dat je even alleen bent of anders met die begeleider. Ik heb dat toch wel een aantal keren zo gedaan en nooit géén last gehad!  Zo ging dat ook op schoolkamp. En nooit heeft er iemand iets van gemerkt! Nu de kaarten anders liggen, ik plas niet meer onbewust in bed zal ik het op zulke momenten zonder luiers moeten doen. Jammer maar helaas!


Terug