Messageboards


En andere opvoedkundige sites!

Messageboards en andere ‘opvoedkundige sites’.

Ik ben geruime tijd actief op internet, ik zal niet zeggen dat ik alle wetenswaardigheden in ‘luierland’ weet op te noemen. Maar ik ben héél véél aan het surfen geweest. Om maar meer en meer sites te ontdekken die het onderwerp ‘luiers dragen for fun’ hebben.

Veel sites komen op hetzelfde neer, een korte intro over de persoon en dan pats een hele lading foto’s die best in het begin wel leuk staan maar als je aldoor dezelfde op het www tegenkomt (wat in veel gevallen zo is) dan heb ik het wel gauw gezien. Natuurlijk, om helemaal niemand tekort te doen, er zijn mensen die het toch iedere keer maar weer aandurven om zelfportretten op hun sites te plaatsen.

Tijdens zulke surf tochtjes ben ik terechtgekomen op opvoedkundige sites, Engels en Nederlandstalig. Sites die info geven over babyluiers, soorten, kostprijs, verkrijgbaarheid en zo.

En op de messageboards van deze sites kom ik toch wel herhaaldelijk berichten tegen van ouders die op de één of andere manier hun kind verdenken om luiers te dragen, of gewoon hebben betrapt terwijl ze luiers om hadden.

En het gebeurt echt niet een enkele keer dat mijn oog op deze berichten valt.

Op de één of andere manier lijkt het wel een ehhhhhhhhh modegril te worden bij jongeren, of en dat is iets wat ik liever zie, meer en meer jongeren een beetje uit hun schuilplaatsje komen en zich niet schamen voor hun gevoelens.

De berichten hebben meestal de inhoud, ‘ik heb mijn kind betrapt met een luier aan’, hoe nu verder. En dan komen er wel reacties die zeer de moeite waard zijn om te lezen. Over het algemeen wordt er erg raar (dit is licht uitgedrukt) tegen aangekeken en de reacties zijn ook vol verwondering.

Maar!!!

Soms zitten er reacties tussen van ouders die ooit soortgelijke ervaring aan de hand hebben gehad en vertellen dan hoe ze hiermee zijn omgegaan.

Ik heb wel eens (meer dan eens) gereageerd op zulke berichtjes, (gezondsheidsplein, oudersonline, watkostenluiers ed.), en één reactie is me goed bijgebleven.

Om even te vertellen over welk berichtje het ging, kort verteld; een moeder had haar zoon betrapt terwijl ie aan het ‘spelen’ met zichzelf was terwijl hij een poepluier omhad.

Die moeder is zich lam geschrokken. Niet alleen het feit dat ze haar zoon tijdens het masturberen betrapte maar nog meer om dat luier en nog wel ‘vieze’ luiergedoe. En vertelde haar verhaal in een forum van oudersonline. Er heeft een kinderpsychiater op gereageerd en die maakte er eigenlijk niet veel drukte over en vertelde dat er meer kinderen met luiers aan het experimenteren waren en dat er ook veel mensen zijn die het op de één of andere manier een prettige beleving vinden om luiers te dragen. Er werd de raad gegeven om te proberen te praten met haar zoon (een jongen van 14) over dit verlangen. En ook de mededeling dat er niks ‘raars’ achter zou zitten. Die moeder meldde het op een discussiebord ook van oudersonline en daar zijn toen een berg reacties opgekomen variërend van, gek tot aan, ik heb hetzelfde met mijn kind gehad en ben der zo en zo mee omgegaan.

Ik heb die mevrouw toen geschreven dat ik veel van die gevoelens kon herkennen wat ze beschreef. En gevraagd of ik met haar zoon mocht mailen en haar ook gevraagd om een kijkje te nemen op mijn site. Die mevrouw is na het lezen van mijn site meer gaan zoeken en lezen over deze fetish en heeft met haar zoon kunnen praten.

En ik ben gaan mailen met haar zoon.

Zoonlief heeft kunnen duidelijk maken aan zijn moeder dat luiers op de één of andere manier belangrijk voor hem zijn. En zijn moeder heeft even moeten slikken maar kunnen accepteren.

Dit is drie jaar terug gebeurt. En wat me dan opvalt dat deze berichtjes meer en meer voorkomen. Vaker lees ik dat jongeren zich uitspreken over dit verlangen.

Ik hoop dat ik met deze site iets meer heb verteld over mijn gevoelens en ook dat deze gevoelens herkenbaar zijn zodat mensen die deze gevoelens ontdekken zich wat makkelijker kunnen voelen. In de trant, ik ben toch niet alleen met dit verlangen. En voor ouders die onverwachts hun kind met een luier om zien vertellen dat ze echt niet alleen zijn.

Ik hoop het.

Peter ©2003


Terug